In de heraldiek heeft het Andreaskruis een eigen naam, eigen regels en een eigen plaats. Amsterdam is er één gebruiker van, niet de eigenaar.
Het schuinkruis als heraldisch stuk
Een kruis dat diagonaal over het schild loopt, van hoek tot hoek. Het is een van de basisfiguren en komt in wapens door heel Europa voor — Schotland voert er een op zijn vlag, net als een reeks steden en geslachten.
Waarom herhaling gebruikelijk is
Wapens onderscheiden zich niet alleen door de figuur maar ook door het aantal en de schikking. Drie identieke figuren op een baan is een veelvoorkomend patroon; het maakt een schild evenwichtig en van afstand leesbaar.
De regels achter de kleuren
De heraldiek onderscheidt metalen (goud, zilver) en kleuren (rood, blauw, zwart, groen), en zet in beginsel geen kleur op kleur. Zilveren kruisen op zwart voldoet daar netjes aan — dat is contrastleer, niet symboliek.
Beschrijven in plaats van tekenen
Een wapen wordt vastgelegd in woorden, niet in een tekening. Twee tekenaars maken van dezelfde beschrijving een ander beeld, en beide kloppen. Dat is een symboolsysteem dat de uitvoering bewust vrijlaat.
Milan van Dalen
Milan van Dalen schrijft over Amsterdamse symbolen, geveltekens en publieke beeldtaal. Hij legt uit wat je ziet, welke betekenis voorzichtig blijft en wanneer een ontwerp te officieel kan lijken.
Stel je vraag